EDUCATION!

"เช้าใดที่ยังไม่ได้ทำทาน" เป็นส่วนหนึ่งของคติธรรมคำสอนที่ว่า "เช้าใดยังไม่ได้ทำทาน เช้านั้นอย่าเพิ่งกินข้าว วันใดยังไม่ได้ตั้งใจรักษาศีล วันนั้นอย่าเพิ่งออกจากบ้าน คืนใดยังไม่ได้นั่งสมาธิเจริญภาวนา คืนนั้นอย่าเพิ่งเข้านอน"

Impressed Gift: เรื่องสั้นซึ้งๆ เกี่ยวกับความรักที่มากกว่าการมองเห็น

เรื่องสั้นสุดประทับใจเกี่ยวกับซูซานหญิงตาบอดและมาร์กสามีผู้ซื่อสัตย์ ของขวัญแห่งความรักที่เปรียบเสมือนแสงสว่างในโลกมืดมิด

Impressed Gift

"เรื่องสั้นเรื่องนี้อาจจะยาวไปสักหน่อย แต่อ่านจบแล้วคุณจะรู้สึกดีอย่างแน่นอน... เกินกว่าการมองเห็น"

ผู้โดยสารบนรถประจำทางต่างมองผู้หญิงหน้าตาดีคนหนึ่งที่มีไม้เท้าขาวอยู่ในมืออย่างเห็นอกเห็นใจ เธอเดินขึ้นรถอย่างระมัดระวัง ใช้มือคลำหาที่นั่ง ก่อนจะมีคนเอ่ยบอกเมื่อพบที่ว่าง เธอนั่งลง วางกระเป๋าถือบนตัก และเก็บไม้เท้าพาดไว้บนหน้าขา

หนึ่งปีแล้วที่ซูซานวัย 34 ปี กลายเป็นคนตาบอดจากความผิดพลาดทางการแพทย์ เธอตกอยู่ในโลกมืดและจมอยู่กับความโกรธแค้น ความสูญเสีย และสงสารตัวเอง เธอรู้สึกเหมือนถูกลงทัณฑ์ให้กลายเป็นคนไร้ความสามารถและกลายเป็นภาระของคนรอบข้าง แม้จะร่ำไห้หรือวิงวอนเพียงใด สายตาก็ไม่มีวันกลับมาดีได้ดังเดิม เมฆหมอกแห่งความหดหู่เข้าปกคลุมชีวิตเธอ

มาร์ก สามีผู้เป็นทหารอากาศ รักซูซานจนหมดหัวใจ เขาเฝ้ามองภรรยาจมอยู่กับความผิดหวัง จนกระทั่งเกิดปณิธานแน่วแน่ที่จะช่วยให้เธอกลับมาเข้มแข็งและมั่นใจในตัวเองอีกครั้ง เขาจึงเริ่มฝึกฝนเธอให้รู้จักการปรับตัว

มาร์กตัดสินใจว่าซูซานต้องกลับไปใช้ชีวิตตามปกติและขึ้นรถประจำทางให้ได้ แม้ว่าเธอจะหวาดกลัวและรู้สึกเหมือนเขากำลังทอดทิ้งเธอ แต่เขาก็สัญญาว่าจะอยู่เคียงข้างเธอในทุกเช้าเย็น ตลอดสองสัปดาห์ มาร์กในชุดทหารเต็มยศคอยเป็นเพื่อนร่วมทาง สอนให้เธอใช้ประสาทสัมผัสอื่น ทั้งการฟัง การปรับตัว และผูกมิตรกับพนักงานขับรถ เขาคอยประคองเธอแม้ในวันที่เธอทำของตกหรือหกล้ม เขาสอนให้เธอหัวเราะและเชื่อมั่นในตัวเองเสมอ

ในที่สุด วันที่ซูซานพร้อมจะเดินทางโดยลำพังก็มาถึง เธอโอบกอดสามีด้วยความตื้นตันในความซื่อสัตย์ ความอดทน และความรักที่เขามอบให้ จากนั้นเธอก็เริ่มต้นเดินทางไปทำงานด้วยตนเองได้สำเร็จ

เช้าวันศุกร์ ขณะที่เธอกำลังจะลงจากรถ คนขับรถทักขึ้นว่า "แหม... ผมอิจฉาคุณจัง" ซูซานแปลกใจจึงถามว่าอิจฉาเรื่องอะไร คนขับรถตอบว่า "ผมคงรู้สึกดีมากๆ หากมีใครสักคนมาคอยดูแลปกป้องเหมือนอย่างที่คุณได้รับทุกวัน"

ซูซานถามด้วยความงุนงง คนขับจึงเฉลยว่า "คุณรู้ไหมว่าทุกเช้าตลอดสัปดาห์ที่ผ่านมา มีสุภาพบุรุษทหารหน้าตาดีคนหนึ่งยืนรออยู่ที่หัวมุมถนน คอยเฝ้าดูคุณเวลาลงรถ รอจนมั่นใจว่าคุณข้ามถนนได้อย่างปลอดภัย และรอจนคุณเดินเข้าอาคารสำนักงานเรียบร้อย แล้วเขาก็จะส่งจูบและคำนับให้คุณก่อนจะจากไป... คุณเป็นสุภาพสตรีที่โชคดีเหลือเกิน"

น้ำตาแห่งความปลื้มปิติไหลรินอาบแก้มซูซาน แม้เธอไม่อาจมองเห็นเขาได้ด้วยตา แต่เธอสัมผัสได้ถึงการมีอยู่ของมาร์กตลอดเวลา... เขาได้มอบของขวัญที่มีค่ามากกว่าการมองเห็น ของขวัญแห่งความรักที่สามารถนำแสงสว่างไปสู่ทุกหนแห่งแม้ในความมืดมิด


ที่มา: หนังสือ "โลกไม่ไร้หัวใจเจือจาน" รวมเรื่องแปลแห่งความปรารถนาดี

แสดงความคิดเห็น