เวลาไม่คอยใคร | ข้อคิดชีวิต ความตาย และการทำบุญ
เวลาไม่คอยใคร ADSADAPONG JAITRONG
•
11 มิถุนายน 2569
•
แก้ไขล่าสุด: 11 มิถุนายน 2569
อัจเจนติ กาลา ตรยันติ รัตติโย
วโยคุณา อนุปัพพัง ชหันติ
เอตัง ภยัง มรเณ เปกขมาโน
ปุญญานิ กยิราถ สุขาวหานิ ฯ
(อัจเจนติสูตร ส.ส. ๑๕/๔/๓)
กาลเวลาก็ล่วงไป คืนวันก็ผ่านไป
ชั้นแห่งวัยก็ละลำดับเรื่อยไป มองเห็นภัยในมรณะอยู่
ฉะนี้ ก็พึงทำบุญ อันจะนำสุขมาให้เข้าไว้เถิด
ชีวิตคนเราเหมือนกับการเดินทาง คือมีจุดเริ่มต้นและมีจุดหมายปลายทาง ทุกลมหายใจเข้าออกเป็นการเดินทางไปสู่จุดหมายปลายทางทั้งสิ้น แม้ว่าชีวิตในแต่ละวัน จะมีการหยุดพักผ่อนหลับนอนบ้าง อยู่กับที่ไม่ได้ไปไหนบ้าง แต่วัยหรืออายุหาได้หยุดพักไม่ คงเดินทางเรื่อยไป จึงเท่ากับว่าชีวิตเดินทางอยู่ตลอดเวลานั่นเอง ทั้งนี้ก็เพราะชีวิตนั้นหมุนไปตามกาลเวลาและคืนวันที่ล่วงผ่านไปเรื่อยๆ
กาลเวลาและคืนวันนั้นมิใช่จะผ่านล่วงไปเฉยๆ ยังพาเอาวัยหรืออายุของคนเราผ่านไปล่วงไปด้วย คือวัยของคนเราก็เดินหน้าละลำดับไปเรื่อยๆ จากลำดับปฐมวัยผ่านไปสู่ลำดับมัชฌิมวัย อันจุดหมายปลายทางของชีวิตนั้นก…
