การกำจัดกิเลสด้วยบุญ
บุญจากการทำทาน รักษาศีล เจริญภาวนา จะไปกำจัดกิเลส 3 ตระกูล คือ โลภะ โทสะ โมหะ ซึ่งเป็นสาเหตุที่ทำให้ทรัพย์สมบัติ รูปสมบัติ และคุณสมบัติเสื่อมลง
ทานจะไปกำจัดโลภะ คือ ความโลภ ความอยากได้สิ่งของผู้อื่นโดยไม่ชอบธรรม ถ้ามีใครมีโลภะมาก ใจจะไม่เคยอิ่ม ไม่เคยพอ โลภะจึงเป็นตัวการสำคัญที่ทำให้ทรัพย์สมบัติพร่องไป จึงต้องมาเกิดเป็นคนที่ขาดแคลนทรัพย์อยู่เสมอ
แต่ถ้าใครทำทานอยู่เป็นนิตย์ ไม่เพ่งเล็งทรัพย์ของผู้อื่น กระแสบุญจากการให้ทานจะดึงดูดโภคทรัพย์ให้เกิดขึ้น
ศีลจะไปกำจัดโทสะ คือ ความโกรธ ความพยาบาทอาฆาตผู้อื่น ถ้าใครรักษาไม่ดีจะทำให้โทสะกำเริบ และอาจไปทำร้ายคนอื่นจนพิกลพิการหรือถึงตาย จึงเป็นเหตุให้ตนเองมีรูปวิบัติ
ถ้าใครตั้งใจรักษาศีล ไม่เบียดเบียนทำร้ายร่างกายทำลายชีวิตผู้อื่นอยู่เป็นนิตย์แล้ว ก็จะไม่มีเวร ไม่มีโทษ ไม่มีวิบากกรรม ย่อมทำให้มีรูปสมบัติงดงาม ครบถ้วนบริบูรณ์ อายุขัยยืนยาว สุขภาพแข็งแรง
ภาวนาจะไปกำจัดโมหะ คือความหลงผิด ไม่รู้ไม่เห็นไปตามความเป็นจริง ถ้าใครมีโมหะมากก็จะไม่สามารถเห็นสิ่งต่างๆ ตรงตามความเป็นจริง โมหะจึงเป็นตัวการสำคัญที่ทำให้คุณสมบัติ คือ ความเฉลียวฉลาดไหวพริบปฏิภาณพร่องไป แต่ถ้าใครหมั่นเจริญสมาธิภาวนาอยู่เสมอ ย่อมเห็นตัวเอง เหตุการณ์ และสิ่งแวดล้อมตามความจริงและมีใจเป็นกลาง ทำให้อคติ คือ ความลำเอียงไม่สามารถเข้าแทรกแซงได้ ทำให้เกิดปัญญาเฉลียวฉลาด ทันโลก ทันคน ทันกิเลสตัวเอง
เมื่อหมั่นสร้างบุญด้วยทาน ศีล ภาวนาให้มากขึ้นจนมีกำลังอยู่เหนือกิเลสได้ ก็จะทำให้ความทุกข์ลดน้อยลง เพราะบุญจะดึงดูดทรัพย์สมบัติ รูปสมบัติ คุณสมบัติให้เกิดขึ้นกับเรา ให้มีความสุขมากขึ้น
การสั่งสมบุญจึงเป็นงานสำคัญของชีวิต ที่ควรกระทำให้เป็นนิสัยจนกระทั่งเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตให้ได้ ดังที่บรรพบุรุษไทยได้เคยกระทำกันมา
เช้าใดยังไม่ได้ให้ทาน เช้านั้นอย่าเพิ่งกินข้าว
วันใดยังไม่ได้ตั้งใจรักษาศีล วันนั้นอย่าเพิ่งออกจากบ้าน
คืนใดยังไม่ได้สวดมนต์ เจริญสมาธิภาวนา คืนนั้นอย่าเพิ่งเข้านอน
ทั้งทาน ศีล ภาวนา ล้วนมีความสำคัญต่อชีวิตมนุษย์เป็นอย่างยิ่ง เพราะถ้าเราทำครบทุกประการ เราก็จะได้ครบทั้ง ทรัพย์สมบัติ (รวย) รูปสมบัติ (หล่อ ,สวย,แข็งแรง) และ คุณสมบัติ (ฉลาด)
เมื่อทำบุญแล้ว ก็ควรจะอธิษฐานกำกับไว้ด้วย โดยสำรวจดูว่า เรายังมีอะไรขาดตกบกพร่อง จะได้เติมให้สมบูรณ์ การอธิษฐานเป็นบารมีอย่างหนึ่งใน บารมี 10 ทัศ เรียกว่า “อธิษฐานบารมี” ถ้าเราอยากออกแบบชีวิตให้เป็นอย่างไร เมื่อสร้างบุญแล้วให้อธิษฐานกำกับซ้ำๆ บ่อยๆ บุญจะดลบันดาลให้สิ่งที่เราต้องการเกิดขึ้นได้ ทั้งในชาตินี้และชาติต่อๆ ไป แล้วแต่กำลังบุญที่มีอยู่
การอธิษฐานเป็นสิ่งสำคัญในการออกแบบชีวิตให้เป็นไปในทิศทางที่ต้องการ ถ้าเปรียบการทำทาน รักษาศีล เจริญสมาธิภาวนา เสมือนยานพาหนะที่พร้อมสำหรับการเดินทาง การอธิษฐานก็เปรียบเสมือนเข็มทิศที่จะนำไปสู่จุดหมายปลายทาง
ชาตินี้เราโชคดีที่ได้เกิดมาเป็นมนุษย์ ได้มาพบพระพุทธศาสนา ได้รู้จักความเป็นจริงของชีวิต ได้มาสร้างบุญสร้างบารมีให้ชีวิตสมบูรณ์ยิ่งๆ ขึ้นไปจนกว่าจะก้าวสู่จุดสูงสุดคือนิพพาน
ในขณะที่ยังไปไม่ถึงจุดนั้น เราก็สามารถใช้ชีวิตนี้สร้างกรรมดีได้ยิ่งๆ ขึ้นไป ตามคำสอนของพระบรมศาสดา โดยมอบความไว้วางใจให้ทาน ศีล ภาวนา ช่วยดีไซน์ชีวิตของเราให้สมบูรณ์ยิ่งขึ้น แล้วเราจะเป็นคนหนึ่งที่มองเห็นโลกนี้มีสีสันสดใสสวยงามประดุจสีรุ้งที่ฉาบทาฟ้าหลังฝนตลอดเส้นทางในสังสารวัฏ
“สัตว์ทั้งหลายที่อยู่ในหลุมโสโครก หรือท่อโสโครก ผู้ใดเทน้ำล้างหม้อ หรือน้ำล้างชามลงไป ด้วยเจตนาให้สัตว์ในนั้นได้อาศัยเลี้ยงชีพ กรรมจากการเทน้ำนั้น ยังเป็นทางมาแห่งบุญ จะกล่าวไปไยถึงการให้ทานในมนุษย์เล่า”
(มก.34/22)
ชีวิตเพียงวันเดียวของผู้มีศีลมีสมาธิ ยังประเสริฐกว่าชีวิตตั้งร้อยปีของผู้ทุศีล ไร้สมาธิ
(มก. 25/18)
อจินไตย หมายถึง สิ่งที่พ้นความคิด สิ่งที่เป็นอจินไตย มีอยู่ 4 อย่างด้วยกัน คือ
1. พุทธวิสัยของพระพุทธเจ้าทั้งหลาย 2. ฌานวิสัยของผู้ได้ฌาน
3. วิบากแห่งกรรม 4. ความคิดเรื่องโลก
ฉะนั้น วิบากแห่งกรรมหรือการให้ผลของบุญบาป จึงเป็นสิ่งที่เกินความสามารถที่ปุถุชนจะคาดคิดได้
(วิสัย = ความสามารถ)
คัดลอก Prompt สำหรับสร้างภาพประกอบ
กดปุ่มด้านล่างเพื่อคัดลอกข้อความไปใช้ใน AI ได้เลยครับ
พิมพ์จาก: http://www.dmc.tv/pages/แก้กรรม-รู้ทันวิบากกรรม/การกำจัดกิเลสด้วยบุญ-ชีวิตออกแบบได้.html
เมื่อ 9 กรกฎาคม 2556 08:33 | สงวนลิขสิทธิ์ © 2547 - 2556 http://www.dmc.tv