คำขอโอกาสแสดงปาฏิโมกข์
คำขอโอกาสแสดงปาฏิโมกข์
คำขอโอกาสแสดงปาฏิโมกข์ ๑. โอกาสัง เม ภันเต เถโร เทตุ, ปาฏิโมกขัง อุทเทสิตุง ฯ (หรือ) ๒. โอกาสัง เม ภันเต เถโร เหตุ, วินะยะกะถา กะเถตุงฯ
คำขอโอกาสตั้งญัตติปวารณา โอกาสัง เม ภันเต เถโร เทตุ, ปะวาระณาญัตติง ฐะเปตุงฯ ถ้าในคณะสงฆ์นั้นไม่มีภิกษุเกิน ๑๐ พรรษา ให้เปลี่ยน "เถโร" เป็น "สังโฆ" แทน
อุโบสถ ๑.สังฆอุโบสถ มีภิกษุ ๔ รูปขึ้นไป ให้สวดปาฏิโมกข์ ภิกษุผู้จะเข้าฟังพึงแสดงอาบัติก่อน ถ้าภิกษุต้องอาบัติ สังฆาทิเสสพึงบอกไว้แก่ภิกษุแม้รูปหนึ่งว่า ข้าพเจ้าต้องอาบัติสังฆาทิเสสข้อนั้นๆ แล้วฟังปาฏิโมกข์ได้ ถ้ากำลังสวดปาฏิโมกข์ค้างอยู่ มีภิกษุพวกอื่นมา ถ้ามีจำนวนมากกว่าให้ตั้งต้นสวดใหม่ ถ้าเท่ากันหรือน้อยกว่า ให้ฟังส่วนที่เหลือต่อไป ถ้าสวดจบแล้วจึงมาถึงมากกว่าไม่ต้องกลับสวดอีก พึงให้บอกปาริสุทธิเป็นการสงฆ์ ดังนี้ "ปะริสุทโธ อะหัง ภันเต, ปะริสุทโธติ มัง สังโฆ ธาเรตุ" (๓ จบ) ๒. คณะอุโบสถ มีภิกษุ ๓, ๒ รูป ไม่ให้สวดปาฏิโมกข์ ให้บอกความบริสุทธิ์ของตนแก่กันและกัน ๒.๑ มีภิกษุ ๓ รูป ให้ตั้งญัตติก่อนว่า "สุณาตุ เม ภันเต อายัสมันตา อัชชุโปสะโถ ปัณณะระโส , ยะท…
