คนเหมือนกัน แต่ไม่เหมือนกัน - นิทานสอนใจ
Once upon a time
กาลครั้งหนึ่ง มีพระราชาองค์หนึ่งเดินทางเพื่อไปเยี่ยมเยียนราษฎร
โดยมีทหารรับใช้หลายนายเดินทางร่วมด้วย และมีทหารที่เดินติตามนายหนึ่ง
ตะโกนออกมาตลอดทางว่า "คนเหมือนกัน แต่ไม่เหมือนกัน" "คนเหมือนกัน
แต่ไม่เหมือนกัน" "คนเหมือนกัน แต่ไม่เหมือนกัน" ซึ่งเป็นเพราะว่า
มีทหารระดับเดียวกันไม่ต้องเดินเท้า
แต่ขึ้นไปนั่งบนเกี้ยวร่วมกับพระราชา คอยพัดวีให้
จึงทำให้พลทหารเดินเท้าเกิดความไม่พอใจ ทั้งๆ
ที่ระดับเดียวกันแต่ทำไมจึงมีความแตกต่างกัน ….
"คนเหมือนกัน แต่ไม่เหมือนกัน" "คนเหมือนกัน แต่ไม่เหมือนกัน"
….จนมาถึงที่พักแห่งหนึ่ง พระราชาจึงให้ทหารผู้นั้นเข้าเฝ้า และสอบถาม
พระราชา : "ตลอดทางที่เดินทาง ข้าได้ยินเจ้าตะโกนว่า "คนเหมือนกัน
แต่ไม่เหมือนกัน" "คนเหมือนกัน แต่ไม่เหมือนกัน"…
…ตลอดทาง เจ้าหมายความว่าอย่างไร"
ทหาร 1 : ได้แต่ก้มหน้านิ่งไม่ยอมพูดจา
พระราชา : "งั้นเจ้าลงไปดูทีซิว่า ข้างล่างเนี่ยมันมีอะไร"
ทหารผู้นั้นจึงรีบรุดไปดูอย่างรวดเร็ว พร้อมกลับเข้ามาในเวลาไม่นาน
แล้วรายงานต่อพระราชาว่า
ทหาร 1 : มีไก่อยู่พะยะค่ะ
พระราชา : อ๋อ ไก่เหรอ, แล้วมีกี่ตัวล่ะ
ทหารผู้นั้นจึงรีบรุดไปดูอย่างรวดเร็วอีกครั้ง
พร้อมกลับเข้ามารายงานต่อว่า
ทหาร 1 : มีไก่อยู่ 5 ตัวพะยะค่ะ
พระราชา : ฮึมมม แล้วมีตัวเมียกี่ตัว ตัวผู้กี่ตัวล่ะ
ทหาร 1 : เป็นตัวเมีย 3 ตัว ตัวผู้ 2 ตัวพะยะค่ะ
พระราชา : ฮึมมมม แล้วตัวเมียเนี่ย มีสีอะไรบ้าง
มิชักช้า ทหารผู้นั้นจึงรีบรุดไปดูอย่างรวดเร็วอีกครั้ง
พร้อมกลับเข้ามาโดยมีอาการเหนื่อยหอบ และรายงานต่ออีกว่า
ทหาร 1 : ตัวเมีย 3 ตัว ทุกตัวมีขนสีดำเป็นหลัก
แต่มีตัวเมียอยู่ตัวหนึ่งมีขนสีเขียวและส้มขึ้นแซมพะยะค่ะ พระราชา : ฮึมมมม แล้วไก่เหล่านั้นกำลังทำอะไรอยู่ล่ะ
โดยมิชักช้า ทหารผู้นั้นจึงรีบรุดไปดูอย่างรวดเร็วอีกครั้ง
พร้อมกลับเข้ามาโดยมีอาการเหนื่อยหอบ และรายงานต่ออีกว่า
ทหาร 1 : ไก่กำลังคุ้ยเขี่ยอาหารอยู่พะยะค่ะ
พระราชา : ฮึมมมม………..
ทันใดนั้นพระราชาจึงเรียกทหารผู้ที่ได้นั่งอยู่บนเกี้ยวระหว่างเดินทางนั้นเข้ามาบ้าง
ทหาร (2) : มีธุระอันใดให้ข้าฯ ได้รับใช้ พะยะค่ะ
พระราชา : "เจ้าลองลงไปดูทีซิว่า ข้างล่างเนี่ยมันมีอะไร"
ทหาร (2) จึงรีบรุดไปดูอย่างรวดเร็ว พร้อมกลับเข้ามา
และรายงานต่อพระราชาว่า
ทหาร (2) : "มีไก่อยู่ 5 ตัวพะยะค่ะ เป็นตัวเมีย 3 ตัว ตัวผู้ 2 ตัว
กำลังคุ้ยเขี่ยหาอาหารอยู่พะยะค่ะ และนอกจากนั้น ทุกตัวมีขนสีดำเป็นหลัก
แต่มีตัวเมียอยู่ตัวหนึ่งมีขนสีเขียวและส้มขึ้นแซม สวยงามมากพะยะค่ะ
และเท่าที่สังเกตดู จะมีตัวเมียอยู่ตัวหนึ่งที่คาดว่า
รุ่งเข้าพรุ่งนี้น่าจะออกไข่พะยะค่ะ"
จากนั้น พระราชาจึงหันไปทางทหาร (1) ผู้นั้น แล้วกล่าวว่า
"คราวนี้เจ้ารู้แล้วหรือยังล่ะว่า ทำไมคนเหมือนกัน แต่ไม่เหมือนกัน"
ฝ่ายทหารผู้นั้นจึงได้แต่ก้มหน้านิ่ง……...
เรื่องนี้สอนให้รู้ว่า หลายๆ ครั้งและหลายๆ คน ชอบนำตนไปเปรียบเทียบกับผู้อื่น โดยมองเพียงมุมเดียว หากคนเรานั้นมองอะไรก็ตามทั้งสองด้าน ก็จะพบว่า คนเหมือนกัน แต่ไม่เหมือนกันนั้น เป็นความแตกต่างที่เราควรจะยอมรับ และยังไม่ได้พิจารณาให้ถ่องแท้ว่าจริงๆ แล้ว ผู้อื่นนั้นมีอะไรดีกว่าตัวเราเองหลายอย่าง
ดังนั้น หากเราลองทำใจเป็นกลาง จะพบว่า นิ้วมือของเราเองนั้นทั้ง 5 นิ้วก็ยังสั้นยาวไม่เท่ากัน ประโยชน์ใช้สอยก็ต่างกัน แต่เราก็พยายามดูแลนิ้วทั้งห้านี้อย่างเท่าเทียมกัน และเมื่อเรานำไปเปรียบเทียบกับนิ้วเท้า เราก็จะพบอีกว่ามี 5 นิ้วเหมือนกัน แต่ประโยชน์ก็มีแตกต่างกัน
สรุปข้อคิดจากเรื่อง
- คนเหมือนกัน แต่ไม่เหมือนกัน เพราะแต่ละคนมีมุมมองและความสามารถต่างกัน
- การเปรียบเทียบโดยมองเพียงด้านเดียวอาจทำให้เกิดความไม่พอใจ
- หากมองสิ่งต่าง ๆ ให้ครบทุกมุม จะเข้าใจและยอมรับความแตกต่างได้ง่ายขึ้น
- ความแตกต่างคือคุณค่าที่ทำให้โลกนี้สมบูรณ์
