บทส่งท้ายธรรมทายาท
บทส่งท้ายธรรมทายาท หากลูกยังเวียนว่ายอยู่ในวัฏฏสงสาร อยู่เคียงข้างพ่อและแม่จวบจนสิ้นชีวี ดุจจมลงสู่ก้นมหานทีพร้อมกัน ชาวโลกย่อมสรรเสริญอยู่ แต่ลูกจากพ่อแม่ไปในครานี้ ปรารถนาจะสั่งสมบารมี ด้วยรู้ซึ้งแล้วว่า
พระมหากรุณาธิคุณ ของพระบรมศาสดานั้น ก่อประโยชน์แก่ลูกและหมู่สัตว์เพียงใด ก็ดูประหนึ่งลูกจะจากไปหาความสุขแต่เพียงผู้เดียว ชาวโลกจะติฉินนินทา
ประการใด ลูกก็ปรารถนาจะให้พ่อและแม่ได้รับรู้ว่า ในการจากไปครั้งนี้มีจิตแน่วแน่ จะแสวงหานาวา
เพื่อจะกลับมารับ ผู้ที่ลูกรักดั่งดวงใจ
ได้ไปอยู่ ณ ที่เดียวกัน ในวันที่ไม่มีมหานทีใดใดให้เราต้องเวียนว่ายอีก ชายเอย … รั้งรอ ลังเลอยู่ฉันใด หรือว่าไม่กล้าพอที่จะก้าวสู่ ควมเป็นไปในเวทีแห่งนักรบนี้ เวทีที่ไม่ต้องการอาวุธใดๆ ไม่ต้องการอาภรณ์อันตระการ เชิญเถิดสักครั้ง มาเป็นอาคันตุกะของอาณาจักร แห่งนักรบผู้แกล้วกล้า เพื่อพาเอาคำตอบ กลับไปสู่เพื่อนทั้งหลาย หรือจะกลายเป็นชาติชาย
