ความนัยที่น่าสัมผัส: ค้นหาคำตอบของชีวิตในเวทีแห่งบรรพชิต
ความนัย...ที่น่าสัมผัส
มนุษย์หนอไม่มีวันไหนเลยที่ร้างราจากละอองแห่งทุกข์ ไม่ว่าจะอยู่ในกองแห่งทรัพย์ศฤงคารอันหาค่ามิได้ อยู่ในแวดล้อมแห่งความน่าเสน่หาทั้งหลาย หรือว่าอยู่ในดวงใจของผู้เป็นที่รักของตน
ค้นหาไปเถิด พลิกหาไป ความสุขหาได้ซ่อนเร้นอยู่ในแพรพรรณเลอค่าหรือว่าเร้นอยู่ในประกายของอัญมณีชนิดไหน มิได้คว้างลอยอยู่ในดวงใจของผู้ใด มิได้ชักพาหามาได้ด้วยกลหรือสนนราคา
เออไฉน.. ทำไมความพึงพอใจจึงปรากฏอยู่ในแววตาของผู้ไม่ปรารถนาสิ่งใด ผู้ที่มองดูยากไร้ปราศจากทรัพย์อันเนืองนอง ทำไมความสุขจึงไปเจิ่งฟูฟ่อง อยู่ในปริมณฑลแห่งผู้ไร้แม้กระทั่งชายคาห่มครองผ้าอยู่เพียงสามผืน ซ้ำยังหยิบยื่นรอยยิ้มอยู่ร่ำไป
ความหวาดกลัวดูเหมือนจะไม่มีแม้เงา ไม่มีความเขลาอยู่ในแววตา นอกเสียจากความกล้าอันอ่อนโยน ฉ่ำเมตตาเช่นละอองฝนบนใบไม้ กว้างไกล คล้ายรังสีแห่งเดือนงาม สามารถตอบคำถามได้ดังแสงตะวัน พลันดับความมืดให้สิ้นสูญ มีความปรารถนาดีอันไพบูลย์ เกื้อกูลได้ไม่รู้หมดสิ้นจากความไม่มีสมบัติใดๆ
มองคล้ายดังว่าสามารถแปลงแสงเดือน แสงสูรย์ ความสมบูรณ์แห่งปฐพี ความเส…
