ประวัติ พระพรหมวชิรญาณโสภณ (หลวงพ่อเลี่ยม ฐิตธมฺโม) เจ้าอาวาสวัดหนองป่าพง

พระพรหมวชิรญาณโสภณ (หลวงพ่อเลี่ยม ฐิตธมฺโม): สมเด็จผู้ติดดินแห่งเมืองดอกบัว

พระพรหมวชิรญาณโสภณ วิ. (หลวงพ่อเลี่ยม ฐิตธมฺโม) เจ้าอาวาสวัดหนองป่าพง ที่ปรึกษาเจ้าคณะภาค ๑๐ พระเถระผู้รักษามรดกธรรมของพระโพธิญาณเถร (หลวงพ่อชา สุภทฺโท) เป็นพระผู้ทรงความสมถะ เรียบง่าย และมีวัตรปฏิบัติที่งดงามตามแบบฉบับพระสายวัดป่ากรรมฐาน

ชาติกำเนิดและปฐมวัย

พระพรหมวชิรญาณโสภณ นามเดิม เลี่ยม จันทำ เกิดเมื่อวันที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2484 ณ บ้านโคกจาน ต.ทุ่งไชย อ.อุทุมพรพิสัย จ.ศรีสะเกษ ท่านเป็นบุตรของนายเพ็ง และนางเป้ง จันทำ เป็นบุตรคนที่ 4 จากพี่น้องทั้งหมด 6 คน

ก้าวเข้าสู่ร่มกาสาวพัสตร์

หลวงพ่อเลี่ยมเข้าสู่ร่มกาสาวพัสตร์ในปี พ.ศ. 2504 โดยมีพระครูถาวรชัยเขต เป็นพระอุปัชฌาย์ และมุ่งมั่นศึกษาธรรมจนสอบได้นักธรรมชั้นเอกในปี พ.ศ. 2507

เส้นทางแห่งกรรมฐาน ณ วัดหนองป่าพง

ในปี พ.ศ. 2512 ท่านได้พบกับพระโพธิญาณเถร (หลวงพ่อชา สุภทฺโท) ณ วัดหนองป่าพง ด้วยความเลื่อมใสในระเบียบวินัยและความสะอาดสงบของสถานที่ ท่านจึงขอฝากตัวเป็นศิษย์ แม้การฝึกฝนจะเข้มงวดเพียงใด ท่านก็ไม่เคยย่อท้อ โดยเฉพาะการถือเนสัชชิก (ไม่นอน) ในวันพระ ที่ท่านพบว่าเป็นทางแห่งความสว่างไสวทางจิต

สมณศักดิ์แห่งความศรัทธา

• พ.ศ. 2544 – พระวิสุทธิสังวรเถร (ฝ่ายวิปัสสนาธุระ)
• พ.ศ. 2549 – พระราชภาวนาวิกรม
• พ.ศ. 2564 – พระเทพวชิรญาณ
• พ.ศ. 2567 – พระพรหมวชิรญาณโสภณ (เจ้าคณะรอง ชั้นหิรัญบัฏ)

“พระสายวัดป่าไม่ต้องการตำแหน่ง ท่านแค่รักษาธรรมะของครูบาอาจารย์ไว้ให้มั่น”